Julian Michał Lambor

Wstęp

Julian Michał Lambor to postać, która na stałe wpisała się w historię polskiej hydrologii i meteorologii. Urodził się 15 stycznia 1901 roku w Krakowie, gdzie również spędził swoje dzieciństwo. Jako inżynier hydrotechnik i profesor zwyczajny, miał znaczący wpływ na rozwój nauk o wodzie w Polsce. Jego prace oraz działalność naukowa przyczyniły się do wzbogacenia wiedzy o regulacji rzek i gospodarki wodnej. Lambor był nie tylko inżynierem, ale także nauczycielem akademickim, który przez wiele lat kształcił przyszłe pokolenia specjalistów. W artykule przedstawimy jego życiorys, osiągnięcia oraz zaangażowanie w działalność naukową.

Życiorys Juliana Lambora

Julian Lambor urodził się w rodzinie z tradycjami akademickimi. Jego ojciec, August, był nauczycielem matematyki i logiki, co z pewnością miało wpływ na rozwój jego zainteresowań naukowych. Po ukończeniu klasycznego gimnazjum w Nowym Sączu w 1919 roku, Julian rozpoczął studia na Uniwersytecie Jagiellońskim. Jednak szybko przeniósł się na Politechnikę Lwowską, gdzie w 1925 roku uzyskał dyplom inżyniera hydrotechnika.

Początkowo pracował jako inżynier odcinkowy przy porządkowaniu i regulacji rzek w Nowym Sączu i Śnietyni. Wkrótce jego kariera zawodowa nabrała tempa, gdy objął stanowiska kierownicze w Dyrekcji Dróg Wodnych oraz Zarządzie Wodnym w Toruniu i Tczewie. W 1934 roku został przeniesiony do Stryja jako kierownik Państwowego Zarządu Wodnego, a cztery lata później do Biura Dróg Wodnych Ministerstwa Komunikacji.

Okres II wojny światowej

W czasie II wojny światowej Julian Lambor przebywał w Warszawie, gdzie zmuszony był do zmiany swojego dotychczasowego trybu życia. Utrzymywał się z handlu, a następnie znalazł zatrudnienie w Strombauamt, gdzie zajmował się regulacją Wisły oraz robotami pomiarowymi. Po powstaniu warszawskim został uwięziony i deportowany do obozu w Ursusie, a następnie przewieziony pod Kraków.

Po wojnie – powroty do pracy naukowej

Po zakończeniu wojny Julian Lambor wrócił do pracy zawodowej jako naczelnik Wydziału Regulacji Rzek w Urzędzie Wojewódzkim w Poznaniu. Jego zaangażowanie w odbudowę kraju po wojnie było znaczące; pełnił funkcję dyrektora Dróg Wodnych Okręgu Poznańsko-Szczecińskiego. Jednocześnie rozpoczął działalność akademicką na Wyższej Szkole Inżynierskiej w Poznaniu. Od 1947 roku prowadził Katedrę Budownictwa Wodnego i wykładał na Wydziale Budownictwa.

W 1948 roku uzyskał stopień doktora nauk technicznych na Politechnice Wrocławskiej. Dalsze etapy jego kariery to praca na Politechnice Warszawskiej oraz dyrektorowanie Państwowego Instytutu Hydrologiczno-Meteorologicznego. Z jego inicjatywy utworzono Zakład Prognoz Hydrologicznych w 1952 roku.

Działalność naukowa i publikacje

Julian Lambor był autorem ponad 70 prac naukowych dotyczących regulacji rzek, gospodarki wodnej oraz hydrologii i geofizyki. Jego podręczniki, takie jak „Locja rzeczna” (1953), „Gospodarka wodna” (1955) oraz „Hydrologia inżynierska” (1971), stały się podstawowymi materiałami dydaktycznymi dla studentów kierunków związanych z naukami o wodzie.

Jego działalność nie ograniczała się jedynie do Polski. Lambor aktywnie uczestniczył w międzynarodowych organizacjach meteorologicznych, takich jak Światowa Organizacja Meteorologiczna oraz Międzynarodowa Asocjacja Hydrologii Naukowej. Był także członkiem korespondentem Polskiej Akademii Nauk od 1962 roku oraz prezesem Polskiego Towarzystwa Meteorologicznego.

Ordery i odznaczenia

Julian Lambor został odznaczony wieloma prestiżowymi nagrodami za swoją działalność naukową i społeczną. Wśród nich znalazły się Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia Polski (1958), Krzyż Oficerski tego samego orderu (1955) oraz Order Sztandaru Pracy II klasy (1969). Otrzymał także Złoty i Srebrny Krzyż Zasługi oraz Medal 10-lecia Polski Ludowej.

Upamiętnienie i dziedzictwo

Po śmierci Juliana Lambora, która miała miejsce 14 września 1973 roku w Warszawie, jego dorobek został doceniony przez społeczność akademicką oraz instytucje zajmujące się hydrologią i meteorologią. Na jego cześć nazwano ulice w Kostrzynie nad Odrą oraz Dąbiu (część Szczecina). Ponadto, 23 czerwca 2003 roku odbyło się uroczyste posiedzenie Rady Naukowej Instytutu Meteorologii i Gospodarki Wodnej z okazji otwarcia Centrum Prognoz Hydrologicznych i Meteorologicznych imienia Profesora Juliana Lambora.

Zakończenie

Julian Michał Lambor pozostaje jednym z ważniejszych przedstawicieli polskiej myśli hydrotechnicznej i meteorologicznej. Jego życie to historia pasji do nauki oraz oddania dla społeczności akademickiej. Dzięki jego pracy wiele osób mogło zdobyć wiedzę oraz umiejętności potrzebne do działania w obszarze ochrony środowiska i zarządzania wodami. Jako profesor oraz autor licznych publikacji, wpisał się na trwałe w historię polskiej nauki.

Artykuł sporządzony na podstawie: Wikipedia (PL).